Na 75 jaar vrijheid.

 

Op 4 mei herdenken wij burgers en militairen die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

 

Op 5 mei vieren wij dat we in 1945 bevrijd zijn en dat we in het Koninkrijk der Nederlanden vrij zijn van onderdrukking. Het is ook een dag om na te denken over  het belang van vrijheid en om ons herinneren dat vrijheid er niet vanzelf is.

 

Vrede en vrijheid gaan niet alleen over oorlog en de relatie tussen landen en hun leiders. Ze gaan ook over de relatie tussen volwassenen en kinderen. Op school, thuis, de sportvereniging, het werk, in de politiek.

 

Het afgelopen jaar hebben we maar al te goed kunnen voelen wat beperking van vrijheid betekent. Winkels, sportverenigingen en scholen gesloten. Ziekenhuizen met beperkte ruimte. Een avondklok. Samenkomen verboden. Dit alles om verspreiding van het coronavirus te voorkomen.

 

Vandaag de dag vechten we tegen een vijand, het coronavirus. Een nieuwe, onzichtbare vijand.

 

Maar er zijn ook andere hardnekkige virussen, al direct vanaf het moment van onze bevrijding in 1945. Besmettelijke virussen van discriminatie op grond van godsdienst, ras of geslacht. Pesten, jaloezie, hebzucht, wraak, beledigen, kwetsen, geen respect op kunnen brengen voor anderen. Vaak is dit aanleiding tot ruzie of zelfs oorlog. Volwassenen en kinderen durven hierdoor niet de straat op te gaan of naar school. Zitten soms huilend thuis, hebben geen vrienden of vriendinnen meer. Hun vrijheid is afgenomen. Onze vrijheid wordt dus dagelijks bedreigd.

 

Herdenken op 4 mei, de vrijheid vieren op 5 mei, na 75 jaar vrijheid, is niet genoeg. We zijn het aan iedereen verplicht om méér te doen, elke dag.

 

Alex van Hedel

Burgemeester